Bir kişinin yaptığı iğrençlikler yüzünden, herkese en başta da kendinize olan güveninizi kaybettiğiniz oldu mu?

Benim oldu.

Hayatıma girdiği güne lanet olsun. Bana o gün 'merhaba' diye mesaj attığı güne lanet olsun. Onu böyle önemsediğim için bana lanet olsun. Sırf onu görmek için, 'onun için' kalkıp o boktan ve iğrenç ve hayatta en sevmediğim şehre gittiğim güne lanet olsun. 

Değer vermeyeceksiniz. Hele hele hiç tanımadığınız bir insana hiç değer vermeyeceksiniz. Anlamıyorlar çünkü, olmayan beyinleri basmıyor. 

Şu an böyle yazıyorum, sırf sinirimi atabilmek için. Üzüldüğümden dolayı değil, sinirimden delirdiğim için. 

Biriyle konuşuyorum, buluşmak istiyorum ama bu iğrenç insan yüzünden kendime olan güvenimi de kaybettiğim için, çocukla buluşmaktan korkuyorum. Her şey aynı olacak diye korkuyorum.

Ya bu erkeklerin beyni aynı, ya hepsi bok, ya da aynı kafada olanlar hep aynı cümleleri kullanıyorlar. Ya da kurdukları cümleler fix. Bilemedim. Ama ne zaman bu çocuk bana bir mesaj atsa, "allah kahretsin aynı şeyleri söylüyor" diyorum ve soğuyorum. Soğumak istemiyorum. Uzaklaşmak istemiyorum. Birini tanıma fikrinin beni korkutmasını istemiyorum artık. Her tanıştığım insana onunla yaşadıklarımı yaşatacak mı acaba diye düşünerek yaklaşmak istemiyorum. Yaklaşmak değil daha doğrusu, yaklaşmaktan vazgeçmek istemiyorum.

İnsan gibi yaşamak istiyorum ya, eski halime dönmek istiyorum anladınız mı? Kendime olan güvenim geri gelsin istiyorum.

Ama allahın belası gereksiz bir insan yüzünden kendimi insanlardan soyutluyorum ve bu beni hiç mutlu etmiyor. Allahın salağı yüzünden yalnız kalıcam lan resmen.

Onun kendi gibi boktan hayalleri yüzünden döktüğüm göz yaşlarının hesabını verecek. Bana hesap vermese bile yani ben görmesem, bilmesem bile kendi hayatından çıkacak benim acılarım biliyorum.

Hiç mutlu olmasın istiyorum, o birini çok sevsin ama sevdiği kişi ona öyle bir şey yapsın ki, üzüntüden kalbine sancılar girsin uyuyamasın istiyorum. Ağlasın ulan, deli gibi ağlasın istiyorum. Benim hissettiğim üzüntünün aynısını o da hissetsin istiyorum. Kedinin fareyle oynadığı gibi nasıl oynadıysa benimle, onunla da öyle oynasınlar istiyorum. Kendine olan güveni yok olsun, kimseyle iletişim kuramasın, kurarken hep bir şey onu durduruyormuş gibi hissetsin istiyorum. Mutlu olmasın istiyorum lan. Mutsuzluktan ciğerleri sökülsün erisin bitsin istiyorum. 

Ben ona olmasını istediğim her şeyi yaşadım. Hala kırıntıları kaldı içimde. Güvensizliğim onun eseri, okumuyor burayı biliyorum ama selam olsun. 

Mutlu olmasın. Beni nasıl mutsuzluktan öldürdüyse, kendisi de öyle olsun. 

Kurtulmak istiyorum şu halimden. Bir şans vermek istiyorum konuştuğum kişiye. 

Ama yapamıyorum.

Ömür boyu sev ama hiçbir zaman karşılık alama ve beni üzdüğün kadar üzül e mi E.

Lady,

xoxo

Bu aralar bir mutsuz oluyorum bir mutlu.

Çeşitli kararlar alıyorum kendimce ama sonradan hepsinden vazgeçiyorum.



Bazen unutmanız için silmeniz gerekir. Her yerden. Ama en çok da aklınızdan. Eğer aklınızdan çıkaramazsanız, silseniz de bir şey değişmez.

Bay Hacker'ı unutmak istiyorum. Sevgilisinden ayrılmışken hemde. Bu kadar basit işte her şey. Ama yapamıyorum elim o 'takibi bırak'a gitmiyor işte bir türlü. Ya da 'engelle'ye. Çünkü merak ediyorum, çünkü görmek istiyorum. Ne zamandır göremiyorum zaten, sarılamıyorum, bari resimlerini göreyim yazdıklarını göreyim diye düşünüp silemiyorum onu. Halim fena, çok fena. Uyuyunca geçer derler ya hani, benim uyuyunca da geçmiyor. Çünkü rüyamda görüyorum. Görmediğim, düşünmediğim bir an yok. Neden? Bende bilmiyorum. Artık onun hakkında her şeyi biliyorum. Bilmediğim şeyler vardır mutlaka tabi ki ama hemen hemen her şeyini biliyorum. Çok güzel araştırma yaparım. Öyle böyle değil, ölümüne. Dedektiflik bölümü olsa üniversitede, yemin ederim birincilikle bitiririm. Öyle güzel araştırıyorum.

Tabii ki manyak değilim saçmalamayın. En basitinden geçenlerde yaptığım şeyi anlatayım size,  siz de manyak olmadığımı görün. (manyak değilim, psikopat hiç değilim)



Geçenlerde Bay Hacker bir resim paylaştı instagramda. Evinden gözüken bir manzara. Bende gördüm resmi kaydettim. Sonra gittim bu resmi çektiği yere. Sonra dedim, nereden çekmiş olabilir? Sonra oraya gittim buraya gittim o aradan girdim bu sokaktan çıktım o yokuşu indim başka yokuştan çıktım falan derken ta ta ta daaaam! Buldum! Ama bacaklarım pert bir halde, yüzüm gözüm kaymış, kendimde geçmiş bir halde buldum. Ölüyordum neredeyse o derece doladım durdum. Gittiğim yerde biraz sıkıntılı bir yerdi böyle olayların falan olduğu bir yer. Hafiften de tırsmadım değil yani ama olsun dedim o adam için değer. Zaten sonunda da buldum yani.




Yani aslında çok da bişey yapmamışım bende düşününce o kadar da bir şey yapmamışım aslında. Sadece çok yürüdüm o kadar.


Sonuçta adamın evini buldum e bu da bir şeydir.


SEVGİLİSİNDEN AYRILDI. AYRILDI. AYRILDI.