Yoldaş, veriyorum elimi sana!

Paradan kıymetli aşkımı veriyorum,

Tanrıdan ya da yasadan önce veriyorum kendimi sana,

Ya sen kendini verecek misin? Çıkacak mısın benimle yola?

Nefes alıp verdikçe hiç ayrılmasak mı yoksa?

                                                            - Walt Whitman

Bu şiiri paylaştım geçenlerde. Herkes aradı sonra, kızım sen ne yapıyorsun adamın anlamasını mı istiyorsun dedi. Halbuki bence bu şiirde pek de bir şey belli olmuyor. Walt abimizin yazdığı güzel bir şiir neticede. Ama benim durumumu bilen herkes arayıp bana aynı şeyleri söyleyince, belki milyon kere okudum şiiri yeniden. Tamam yoldaş diyor, o da bana yoldaş diyor tamam. Ama bence anlamamıştır. Yok yok anlamamıştır. 

Siz tabi anlamadınız tam konuyu. Anlatıyorum hemen. 

Bay Hacker, bana yoldaşım diyor hep. Bu şiirde de yoldaş diye başlayınca bir de işte aşklı meşkli de olunca biraz, bütün arkadaşlarım "Bay Hacker her şeyi anladııııaaa" moduna girdiler. Bay Hacker resmi beğendi. Arkadaşım iyice abarttı ve dedi ki, "çocuk beğenmiş, bence kesin anladı hayırlı olsun canım" 

E yok artık yani, ne hayırlı olsunu? Bu aralar hep düşünüyorum. Acaba biz birlikte olabilir miyiz? Yani birlikte olsak nasıl olurdu, diye. Bence güzel olurdu ama arkadaşlarım pek öyle düşünmüyorlar. Mesela bir arkadaşım dedi ki, 'ben senin onunla birlikte olmanı istemezdim. çok fazla eyleme katılıyor, olayların içinde. bir de yaşı büyük senden' Ya anlıyorum yaşı büyük. Ama aşkın yaşı yoktur diye bir söz var e bu sözü boşuna bulmamış her kim bulduysa.

Ne bileyim ya, artık ne düşüneceğimi, ne hissedeceğimi bende şaşırdım. Kime ne desem boş. Kime ne hissetsem boş. Sıkıldım artık. 

Ama Bay Hacker'ın yeri her zaman ayrı bende. Ne olursa olsun kalbimden söküp atamayacağım tek insan. Şimdi diyebilirsiniz bana, bir zamanlar Kıvırcık için aynı şeyleri söylüyordun diye. Evet söylüyordum. Ama şöyle izah edeceğim bunu.

Bay Hacker'a hiç kimseye duymadığım kadar saygı duyuyorum. Çok değer veriyorum. Eğer kaldığım yerde biraz daha rahat olabilsem, istediği zaman hemen kalkar giderim. Ama yaşadığım koşullar pek buna müsait değil şimdilik. Düşüncelerimiz bazen ayrılsa da bazı yerlerde, biliyorum ki onun da saygısı var ve farklı görüşlere her zaman açık. Bunu gördükçe daha çok saygı duyuyorum. Birden olan bir şey değil bu anladınız mı? Yani 3 yıldır tanıdığınız bir insanı hiç görmeden deli gibi merak ediyorsanız, bu sevgidir. Aşık mıyım? Bilmiyorum. Onunla ilgili bir şey olduğunda deli gibi heyecanlanıyorum evet ama bu aşk mı bilmiyorum. Onu görünce kalbim yerinden çıkıyor, deli gibi atıyor, ellerim dizlerim titriyor, heyecandan dilimi yutuyorum sanki konuşamıyorum. Bu aşk mı şimdi? Bilmiyorum. Belki de hoşlantıdır sadece hı, ne dersiniz? 

Ne olduğunu bilmiyorum ama emin olduğum tek şey var, ben Kıvırcık'ta bunların minnacığını hissediyormuşum. Onda yaşadığım heyecanlar, titremeler falan hiçbir şeymiş. Ben bu adamı gördüğümde ölüyorum. Resmen ölüyorum.

Sizce bu aşk mı?

xoxo,

Lady