Selam!


Birini özlüyor olmanız, ona dönmeniz gerektiğini göstermez. Bazen özlemeniz gerekir, bir sabah uyanıp özlemediğinizi fark edene kadar.

Ne bileyim, yaramı sarsam geçerdi belki. Ama ben hep geçmesin istedim. Hep kanasın, hiç unutmayayım. Kabuk bağlamasın, hep öyle kalsın bir yerlerimde. Bilmiyorum, belki de bunu hep ben istedim. Hep ağlamak istedim ve hep acımak istedim kendime. Aynaya bakarken gülmek istemedim hiç. Çünkü böyle daha anlamlı geldi her şey. Çünkü acı, yaşadığımı hissettirdi bana. Çünkü acı en gerçek duyguydu bana göre.

Şimdi sadece şunu söylüyorum kendime: Olursa olur olmazsa da alışkınım zaten. 



Lady,
xoxo